RADUL BEGOV – KONAK

U centru grada nalazi se čardak, poznatiji kao Radul-begov konak, jedan od retkih sačuvanih spomenika orijentalnog građevinarstva u Timočkoj krajini. Poznato je da je vidinski paša Paznanoglu naredio da se na svim važnijim putevima sagrade hanovi i druga svratišta samo Turskim prolaznicima, i na taj način se štitila se raja od turskih nasilnika, koji su do tada konačili u kućama lokalnog stanovništva. Dobio je ime Radul-begov konak jer je nakon oslobođenja naših krajeva od Turaka bio prodat Radulu Gligorijeviću, bogatom meštaninu iz obližnjeg sela Grljan.

Prvi pisani trag potiče iz austrijskih izvora iz 1784. godine o objektu čije je prizemlje zidano kamenom, a sprat bio od drveta koji je oblepljen zemljom. Tačno vreme izgradnje nije moguće utvrditi jer nema pisanih tragova, ni predanja.  Čardak ima prizemlje i sprat.  Za sprat može tvrditi da se koristio kao stambeni prostor, dok su su u prizemlju zgrade nalazili zanatski dućani. Nalazi se pod zaštitom Narodnog muzej grada Zaječara i države od 1955. godine. U obnovljenim prostorijama Radul-begovog konaka smeštena je stalna postavka o starom Zaječaru – na spratu, i galerija slika u prizemlju u kome se pored likovnih izložbi permanentno odvijaju  raznovrsni kulturni programi. Stalnu postavku čine prostorije na spratu uređene u različitim stilovima : Arapski salon – sa nameštajem dekorisanim u tehnnici arabeske; MALI SALON – pripada periodu početka stvaranja građanske klase u vreme početka vladavine dinastije Obrenović; TRPEZARIJSKI SALON – pripada periodu formirane građanske klase, rađen po zapadnim šablonima: SALON MILEVE HADŽI – PAVLOVIĆ – koji predstavlja sam vrh građanske klase; SALON JEDNOG KNEZA – opremljen u stilu iz otomansko perioda vladavine ovim krajem.